A Risky Strategy in Market Management: How Deliberate Market Crashes Erode Global Confidence
When foreign capital is rapidly flowing out, a thought often crosses investors’ minds: what if market regulators and policymakers deliberately allowed the market to crash? Shankar Sharma recently offered this unsolicited advice to India’s market regulators on NDTV, quipping that such a move would actually entice Foreign Institutional Investors (FIIs) to invest.
The premise behind this idea is that if regulators allowed market values to plummet while FIIs were aggressively selling, it would test their resolve. Sharma theorizes that a steep drop in values would make further selling unprofitable for them; consequently, they would halt sales and eventually return to buy at the very low price points (the “dip”) engineered by the regulators.
However, this is a psychologically risky strategy. In the global financial landscape, standing by and watching a market crash deliberately does not halt the selling—instead, it fundamentally alters how FIIs perceive that market. When a country or its regulatory body intentionally permits such a collapse in its economy, it loses more than just market points; it completely forfeits the trust of international institutions. In the world of international investment, it is hardly surprising that while earning trust takes years, regaining it can take over two decades.
Sovereign Risk Premium: When international investors realize that a market crash was not merely the result of economic cycles but was deliberately allowed to happen due to government policies, they do not view the situation as an opportunity to buy “cheap stocks.” Instead, they perceive it as systemic instability.
The Illusion of a “Value Bottom”:
To understand why this strategy backfires, one must grasp the perspective from which a Foreign Institutional Investor (FII) views an emerging market. Foreign capital does not operate in isolation; when an FII invests billions of dollars in a country, it evaluates three types of risks:
1). Asset Risk: Is the company profitable?
2). Currency Risk: Will profits be wiped out by exchange rate fluctuations?
3). Institutional Risk: Are the local regulatory bodies and policymakers transparent and trustworthy?
When policymakers deliberately allow the market to crash to curb FII selling, they completely destroy this third type of trust. To an FII (Foreign Institutional Investor), a market deliberately allowed to crash is by no means a free market; it is a controlled one. International fund managers do not look at those low valuations and think, “What a great discount!” Instead, they feel, “The rules of the game here could change at any moment; the referee himself is looking to undermine us.”
Far from halting the sell-off, this triggers a panicked exit, with investors withdrawing their capital entirely. Foreign capital flees even faster as investors realize that the institutional foundation they trusted has crumbled.
The 20-Year Shadow of Lost Credibility:
History is replete with examples of nations that attempted to control market crashes or penalize foreign sellers, only to suffer economic stagnation for a generation. Once a market loses credibility, it can easily face a prolonged slump lasting over two decades.
The Exclusion Penalty:
International benchmark indices like MSCI and FTSE constantly monitor market transparency. These indices downgrade or completely remove countries that attempt to alter the natural course of the market. Since trillions of dollars in global investment flow based on these indices, a downgrade can halt foreign investment for decades. Impact on Company Valuations (Valuation Ceiling):
Even though local retail investors may stabilize the market over time, the absence of long-term international capital keeps company valuations perpetually low. This makes fundraising expensive for companies and stifles innovation.
The Memory of Capital:
Young portfolio managers witnessing today’s market crash will eventually become Chief Investment Officers (CIOs) of global mega-funds in 15 to 20 years. Institutional memory is long-lasting; once a country loses credibility, investment firms keep it blacklisted for a prolonged period, even after the economy recovers.
The True Role of Market Managers:
Engaging in such standoffs with FIIs stems from a misunderstanding of the nature of international investment. FIIs do not expect markets to rise indefinitely; they accept market volatility and economic slowdowns as part of the business. What they cannot tolerate, however, is a lack of transparency and ill-conceived policies.
Market regulators or policy:
The role of regulators is not to artificially determine share prices, let alone to punish sellers. Their true role is to foster a stable, transparent, and secure market environment. If FIIs decide to sell due to international developments, the market must be resilient enough to absorb that selling pressure effectively.
Attempting to rein in foreign fund managers through market regulation would be a disastrous policy error. Those foreign institutional sellers would simply shift their investments to another country, wheren as our nation would have to wait a generation—at least 20 years or so—to regain lost confidence.
- Rajadhani Vartalu
మార్కెట్ నిర్వహణలో ప్రమాదకరమైన వ్యూహం- ఉద్దేశపూర్వక మార్కెట్ పతనాలు ప్రపంచ నమ్మకాన్ని ఎలా దెబ్బతీస్తాయి
విదేశీ మూలధనం వేగంగా వెనక్కి వెళ్తున్న సమయాల్లో మదుపరుల మనస్సుల్లో ఒక ఆలోచన మెదులుతుంటుంది, అదేమంటే మార్కెట్ నియంత్రణ సంస్థలు (Regulators), విధాన నిర్ణేతలు మార్కెట్ను ఉద్దేశపూర్వకంగా అలా పడిపోనిస్తే ఏమవుతుంది!? అలా పడిపోనిస్తే మంచిదని ఇటీవల NDTV లో శంకర్ శర్మ ఉచిత సలహా మన దేశ మార్కెట్ నియంత్రణ సంస్థల కు ఇచ్చారు. దీంతో విదేశీ సంస్థాగత పెట్టుబడిదారులు పెట్టుబడి పెడతారని ఛలోక్తులు విసిరారు.
విదేశీ సంస్థాగత పెట్టుబడిదారులు (FIIలు) తీవ్రంగా షేర్లను విక్రయిస్తున్నప్పుడు, మార్కెట్ విలువలు వేగంగా పడిపోవడానికి మార్కెట్ నియంత్రణ సంస్థలు అనుమతిస్తే, అది వారి సహనానికి పరీక్షగా మారుతుందని పైన పేర్కొన్న ఆలోచన యొక్క ఉద్దేశం. మార్కెట్ విలువలు బాగా పడిపోవడం వల్ల ఇకపై అమ్మకాలు చేయడం వారికి లాభదాయకంగా అనిపించదని, ఫలితంగా వారు అమ్మకాలను ఆపి, చివరికి మార్కెట్ నియంత్రణ సంస్థలు సృష్టించిన ఈ తక్కువ ధరలకే (Dip) మళ్లీ కొనుగోలు చేయడానికి వస్తారని శంకర్ శర్మ భావన.
కానీ ఇది మానసికంగా ఒక ప్రమాదకరమైన వ్యూహం. ప్రపంచ ఆర్థిక రంగంలో, మార్కెట్ పతనాన్ని ఉద్దేశపూర్వకంగా పక్కన నిలబడి చూడటం వల్ల అమ్మకాలు ఆగవు సరే కదా—విదేశీ సంస్థాగత పెట్టుబడిదారులు ఆ మార్కెట్ను చూసే విధానమే పూర్తిగా మారిపోతుంది. ఒక దేశం లేదా నియంత్రణ సంస్థ తన ఆర్థిక వ్యవస్థలో ఇటువంటి పతనాన్ని కావాలనే అనుమతించినప్పుడు, అది కేవలం మార్కెట్ పాయింట్లను మాత్రమే కోల్పోదు; అంతర్జాతీయ సంస్థల నమ్మకాన్ని కూడా పూర్తిగా కోల్పోతుంది. అంతర్జాతీయ పెట్టుబడుల ప్రపంచంలో, నమ్మకాన్ని సంపాదించడానికి సంవత్సరాలు పడితే, దాన్ని తిరిగి పొందడానికి దాదాపు 20 ఏళ్లకు పైగా పడిందంటే ఆశ్చర్యమే కాదు.
సార్వభౌమత్వ రిస్క్ ప్రీమియం (Sovereign Risk Premium): ఒక మార్కెట్ పతనం అనేది కేవలం ఆర్థిక చక్రాల (Economic Cycles) వల్ల జరిగింది కాదని, అది ప్రభుత్వ విధానాల వల్ల ఉద్దేశపూర్వకంగా అనుమతించబడిందని అంతర్జాతీయ పెట్టుబడిదారులు గ్రహించినప్పుడు, వారు దాన్ని “తక్కువ ధరకే దొరికే స్టాక్స్” లా చూడరు. బదులుగా ఆ వ్యవస్థలోని అస్థిరతగా భావిస్తారు.
“కనిష్ట విలువ” (Value Bottom) అనే బ్రమ :
ఈ వ్యూహం ఎందుకు ఎదురుదెబ్బ తింటుందో అర్థం చేసుకోవాలంటే, ఒక FII అభివృద్ధి చెందుతున్న మార్కెట్ను ఏ కోణంలో చూస్తుందో అర్థం చేసుకోవాలి. విదేశీ మూలధనం ఒంటరిగా పనిచేయదు. ఒక FII ఒక దేశంలో బిలియన్ల కొద్దీ డాలర్లను పెట్టుబడిగా పెడుతున్నప్పుడు, వారు మూడు రకాల రిస్క్లను పరిగణనలోకి తీసుకుంటారు.
1). ఆస్తి రిస్క్ (Asset Risk): ఆ కంపెనీ లాభాల్లో ఉందా?
2). కరెన్సీ రిస్క్ (Currency Risk): మారకపు రేట్ల హెచ్చుతగ్గుల వల్ల తమ లాభాలు తుడిచిపెట్టుకుపోతాయా?
3). సంస్థాగత రిస్క్ (Institutional Risk): అక్కడి నియంత్రణ సంస్థలు ,విధాన నిర్ణేతలు పారదర్శకంగా, నమ్మదగినదిగా ఉన్నారా?
FIIల అమ్మకాలను అడ్డుకోవడానికి విధాన నిర్ణేతలు ఉద్దేశపూర్వకంగా మార్కెట్ను పతనం కావడానికి అనుమతించినప్పుడు, వారు ఈ మూడో రకమైన నమ్మకాన్ని పూర్తిగా నాశనం చేస్తారు.
ఒక FII దృష్టిలో ఉద్దేశపూర్వకంగా పతనం కావడానికి వదిలేసిన మార్కెట్ ఎంతమాత్రం స్వేచ్ఛా మార్కెట్ కాదు, అది ఒక నియంత్రిత మార్కెట్. అంతర్జాతీయ ఫండ్ మేనేజర్లు ఆ తక్కువ విలువలను చూసి, “ఎంత మంచి డిస్కౌంట్!” అని అనుకోరు. బదులుగా, “ఇక్కడ ఆట నియమాలు ఎప్పుడైనా మారవచ్చు, రెఫరీనే స్వయంగా మమ్మల్ని దెబ్బతీయడానికి చూస్తున్నాడు” అని భావిస్తారు.
దీనివల్ల అమ్మకాలు ఆగకపోగా, మార్కెట్ నుండి పెట్టుబడులను పూర్తిగా ఉపసంహరించుకునే భయాందోళనలు (Panicked Exit) మొదలవుతాయి. తాము నమ్మిన సంస్థాగత పునాది కూలిపోయిందని గ్రహించడం వల్ల విదేశీ మూలధనం మరింత వేగంగా బయటకు వెళ్ళిపోతుంది.
కోల్పోయిన విశ్వసనీయత యొక్క 20 ఏళ్ల నీడ:
మార్కెట్ పతనాలను నియంత్రించాలని లేదా విదేశీ విక్రేతలను శిక్షించాలని ప్రయత్నించి, ఆ తర్వాత ఒక తరం పాటు ఆర్థికంగా వెనుకబడిపోయిన దేశాల ఉదాహరణలు చరిత్రలో ఎన్నో ఉన్నాయి. ఒక మార్కెట్ తన నమ్మకాన్ని కోల్పోతే, అది సులభంగా 20 ఏళ్లకు పైగా సుదీర్ఘ నష్టాన్ని చవిచూడాల్సి వస్తుంది.
ఇండెక్స్ బహిష్కరణ (The Exclusion Penalty):
MSCI లేదా FTSE వంటి అంతర్జాతీయ బెంచ్మార్క్ సూచీలు మార్కెట్ యొక్క పారదర్శకతను నిరంతరం పర్యవేక్షిస్తాయి. మార్కెట్ సహజ గమనాన్ని మార్చడానికి ప్రయత్నించే దేశాల రేటింగ్ను ఈ సూచీలు తగ్గించడం లేదా పూర్తిగా తొలగించడం చేస్తాయి. ప్రపంచవ్యాప్తంగా ట్రిలియన్ల కొద్దీ డాలర్లు ఈ సూచీల ఆధారంగానే పెట్టుబడిగా వస్తాయి కాబట్టి, ఇక్కడ రేటింగ్ తగ్గితే దశాబ్దాల పాటు వచ్చే విదేశీ పెట్టుబడులు ఆగిపోతాయి.
కంపెనీల విలువలపై ప్రభావం (Valuation Ceiling):
కాలక్రమేణా స్థానిక రిటైల్ పెట్టుబడిదారులు మార్కెట్ను స్థిరపరిచినప్పటికీ, దీర్ఘకాలిక అంతర్జాతీయ మూలధనం లేకపోవడం వల్ల కంపెనీల మార్కెట్ విలువలు ఎప్పటికీ తక్కువగానే ఉండిపోతాయి. దీనివల్ల కంపెనీలకు నిధుల సేకరణ ఖరీదైనదిగా మారి, కొత్త ఆవిష్కరణలు మందగిస్తాయి.
పెట్టుబడుల జ్ఞాపకశక్తి (The Memory of Capital):
ఈ రోజు మార్కెట్ పతనాన్ని చూస్తున్న యువ పోర్ట్ఫోలియో మేనేజర్లు, మరో 15 నుండి 20 ఏళ్లలో అంతర్జాతీయ మెగా-ఫండ్స్కు చీఫ్ ఇన్వెస్ట్మెంట్ ఆఫీసర్లు (CIOs) అవుతారు. సంస్థాగత జ్ఞాపకశక్తి చాలా కాలం ఉంటుంది. ఒకసారి నమ్మకం కోల్పోయిన దేశాన్ని, ఆ ఆర్థిక వ్యవస్థ కోలుకున్న తర్వాత కూడా పెట్టుబడి సంస్థలు చాలా కాలం పాటు బ్లాక్లిస్ట్లోనే ఉంచుతాయి.
మార్కెట్ నిర్వాహకుల నిజమైన పాత్ర
FIIలతో ఇటువంటి పంతాలకు పోవడం అనేది అంతర్జాతీయ పెట్టుబడుల స్వభావాన్ని సరిగ్గా అర్థం చేసుకోకపోవడం వల్లే జరుగుతుంది. మార్కెట్లు ఎప్పుడూ పైకే వెళ్లాలని FIIలు కోరుకోరు. వారు మార్కెట్ హెచ్చుతగ్గులను, ఆర్థిక మందగమనాన్ని వ్యాపారంలో ఒక భాగంగా అంగీకరిస్తారు. కానీ వారు అంగీకరించలేనిది పారదర్శకత లేకపోవడాన్ని , అనాలోచిత విధానాలను మాత్రమే.
మార్కెట్ నియంత్రణ సంస్థల లేదా విధాన నిర్ణేతల పాత్ర షేర్ల ధరలను కృత్రిమంగా నిర్ణయించడం కాదు, లేదా అమ్మే వారిని శిక్షించడం అంతకంటే కాదు. వారి అసలు పాత్ర మార్కెట్లో స్థిరమైన, పారదర్శకమైన , సురక్షితమైన వాతావరణాన్ని కల్పించడం. అంతర్జాతీయ పరిణామాల వల్ల FIIలు అమ్మాలనుకుంటే, మార్కెట్ ఆ అమ్మకాలను సమర్థవంతంగా తట్టుకునేలా ఉండాలి.
విదేశీ ఫండ్ మేనేజర్లను లొంగదీసుకోవడానికి మార్కెట్ నియంత్రణ
చేయటం అనేది అత్యంత ఘోరమైన విధానపరమైన తప్పు. ఆ విదేశీ సంస్థాగత విక్రేతలు కేవలం తమ పెట్టుబడులను మరో దేశానికి మార్చుకుంటారు, కానీ మనదేశం మాత్రం కోల్పోయిన తన నమ్మకాన్ని తిరిగి సంపాదించుకోవడానికి ఒక తరం పాటు (కనీసం 20 ఏళ్లు) వేచి చూడాల్సి వస్తుంది.
